Kategoria: Film
Zagadka: Podać tytuł filmu i odtwórcę głównej roli
Nagród tradycyjnie nie przewiduję :P
Kolejna niedziela i kolejny dylemat gdzie się wybrać. Tym razem postawiłem na ślepy los. Wsiadłem do metra i pojechałem do Akihabary. Jest to (byłe) centrum handlu elektroniką. Ponieważ największe firmy wyprowadziły się stamtąd w bardziej prestiżowe miejsca - teraz bardziej przypomina to pchli targ - tyle że handluje się tam samą elektroniką - ot taka elektroniczna wersja Świebodzkiego (trochę bardziej ucywilizowana). Można tam dostać wszystko - od starych gier, filmów i muzyki po komiksy i (obowiązkowo) pornografię.
Jako, że Akihabara sama w sobie jest nudna, postanowiłem po raz kolejny odwiedzić Asakus'ę. Trochę zaimprowizowałem i wskoczyłem tam na prom do Hama Rikyu Onshi-Teien - wspaniałego ogrodu japońskiego. Opłaciło się - pół godzinny rejs promem po rzecze Sumida i wkraczamy do wspaniałego parku. Tam też czekała mnie nagroda - mimo, że mamy początek lutego, kwitną już wiśnie! (no dobra - zaczynają kwitnąć ;) )
Niektóre foty z dzisiejszej wyprawy poniżej. Reszta tutaj.
| Od Kubala @ Tokyo |
Wpis z cyklu "różnic kulturowych" ciąg dalszy...
Miejsce: Knajpa z tonkatsu
Siedzę i wcinam kawał wieprza w przepysznej panierce. Knajpka mała - wejdzie max 10 osób - wszyscy siedzą przy małym barze, za którym właściciel wdzięcznie żongluje surowym mięchem i garami (w Polsce sanepid by go za to ze 100 razy zamknął).
Scenka 1: Młoda para obok mnie. Wcinają to samo popijając zupą miso. Siorbią przy tym niemiłosiernie (zupy są w miseczkach - łyżek brak). Cóż, tutaj siorbanie to bardzo osobliwa forma wyrażania uznania dla szefa kuchni.
Scenka 2: Po lewej ode mnie siada Pan. Prosi o popielniczkę, wyciąga papierosa i najzwyczajniej w świecie, bez oglądania się na jedzących, zaczyna palić. W ciągu kilku sekund pomieszczenie wypełnia się dymem zmieszanym z oparami z nad garów. W Polsce nie przywiązywałem zbytniej wagi do zakazu palenia ale tutaj przekonałem się, że mamy rację wyganiając palaczy precz!

Ładnych parę(naście?) lat temu przyleciał do kraju śledzia i wódki pewien artysta. Dzicz zgromadzona przed hotelem wrzeszczała i piszczała. Wszyscy czekali na króla. Króla pop-u. I wtedy ukazał się on - Murzyn o białej jak mąka twarzy z...chirurgiczną maską na ustach. Poruszenie (oburzenie?) jakie to wtedy wywołało przetoczyło się przez cały Kraj. Jak on śmiał nas tak obrazić? Że niby tu śmierdzi, czy co? ;)
Po przylocie to Japonii można się nie licho zdziwić. Wygląda tak jakby król-pedofil miał tutaj wielu naśladowców - wszędzie dookoła biegają ludzie w maskach. Powody są dwa. Pierwszy - egoistyczny - nie chcemy wąchać cudzych smrodów i drugi - altruistyczny - nie chcemy częstować innych naszymi wyziewami - a dokładnie bakteriami i wirusami które w sobie hodujemy. Jest to o tyle istotne, że przy takim zagęszczeniu ludzi wszelkie paskudztwo szerzy się niemiłosiernie szybko. Pomysł genialny. Kupię sobie taką i będę w niej ostentacyjnie chodził po Wrocławiu ;)

Tu niestety pojawia się problem, bo ja, generalnie rzecz ujmując, fanem sushi nie jestem. Jeżeli już mam zjeść to porcję nie przekraczającą wielkością typowej przystawki (nie więcej niż kawałek, dwa). Zjedzenie takiego wielkiego kawałka jak na zdjęciu skończyło by się prawdopodobnie, sumimasen, sushi-pawiem.
Rok temu wynikła z tego "zabawna" historia (zabawna to ona jest teraz...) - zabrano mnie bowiem do małej knajpki gdzie starsza pani serwowała robione na miejscu sushi. Tutaj sushi to taniocha więc zamówiono dla nas po półtorej porcji - wielką dechę wypełnioną po brzegi rybą zapakowaną w ryż i algi. Siłą rzeczy wszystkiego nie zjadłem (nie mieli wiadra na wyposażeniu) przez co musieliśmy się gęsto tłumaczyć żeby nie zarobić od właścicielki ścierą ;)
Tak więc uprzedzając wszelkie próby wyciągnięcia mnie na sushi - nie pójdę za nic. W Polsce tym bardziej, i nie dla tego że jest ono 10x droższe niż tutaj, tylko dlatego że pewnie jest ono 10x gorsze niż tutaj. Jak będę chciał zjeść surową rybę to zjem sobie naszego polskiego, cuchnącego śledzia :P

Z czym kojarzy wam się Azja? Z ryżem i rowerem? Bingo! Nawet w Tokyo, wielkim centrum biznesowo-finansowym, między wielkimi wieżowcami przemykają ludzie na rowerach - setkach, tysiącach rowerów. Jest to w zasadzie zaraz po metrze podstawowy środek transportu. Jest tylko jeden problem - rowerzyści współdzielą chodniki z pieszymi. I do tego uważają że mają zawsze pierwszeństwo. Już kilka razy o mało co nie zostałem rozjechany przez rowerzystę a śmierci uniknąłem tylko dlatego, że dzielnie skoczyłem w ostatniej chwili na bok. Szczytem głupoty jest jazda na rowerze z parasolem w ręku (bo pada). Nie dość ,że połamią ci kości to jeszcze wydziobią oczy. Ciekawe ile rocznie mają tu wypadków śmiertelnych spowodowanych rozjechaniem pieszego gdzieś na chodniku?
I na koniec rada od kogoś z biura: Nie chcąc być rozjechanym przez czyjś rower trzeba iść tak blisko ściany żeby nie było szansy wjechać w lukę którą tam zostawisz. Jeśli zostawisz choćby 5 cm wolnego miejsca - na pewno ktoś tam wjedzie i na 90% zrobi to zza twoich pleców więc zobaczysz go po tym jak jego przednie koło rozerwie ci czaszkę na pół ;)