ohashi

Scenka w konbini:

Gaijin kupuje (nie po raz pierwszy z resztą) jakieś szybkie żarcie (kluchy z kurczakiem czy coś w tym stylu). Pani ekspedientka za kasą pakuje wszystko do torebki i na koniec wkłada widelec zamiast zwyczajowo dodawanych do takiego jedzenia pałeczek. Cóż, tępy gaijin pewnie i tak nie potrafi się nimi posługiwać. Ale gaijin jest krnąbrny i pokazuje różki. Ostentacyjnym ruchem samodzielnie pakuje do torebki pałeczki, uśmiecha się do pani i wychodzi :)

rajio

Jednym z plusów bycia 7 godzin do przodu względem polskiego czasu jest możliwość słuchania nocnych audycji polskich stacji radiowych (oczywiście bez zarywania nocek). O ile za dnia wszystkie komercyjne stacje (RMF, Zetka) nadają nienadającą się do słuchania sieczkę o tyle w nocy, jak za dotknięciem czarodziejskiej radiowej różdżki, zmieniają się nie do poznania. Takiej playlisty nie słyszałem nawet w Trójce, bo kiedy ostatnio słyszeliście w komercyjnym radio Martynę Jakubowicz i jej "W domach z betonu"? Ja słyszałem dzisiaj, o 4 nad ranem czasu polskiego w, do porzygania komercyjnym, RMF FM :)






Uwielbiam słuchać polskich nocnych audycji radiowych. Nie ma reklam leków na zaparcia, problemy z prostatą i nietrzymaniem moczu, dżingli, sringli, polityki i wszechobecnej komercji a jest za to muzyka, której można słuchać bez obawy o zlasowanie się mózgu.

airon

Jak to generalnie u nas w firmie bywa, mieszkania, które nam firma załatwia (i to nie ma znaczenia gdzie - czy to w Tokyo, czy w Oslo) zawsze są wybrakowane. W Oslo bywa, że dostajemy nieposprzątane mieszkanie po kimś - brudna pościel, brudne ręczniki, itd... W Tokyo jest nie lepiej - tym razem nie dostałem ręczników więc dobrze, że jeden awaryjny wziąłem sobie z Polski. Brakowało również żelazka, a to generalnie bywa przydatne, jeśli gaijin ma wyglądać jak cywilizowany człowiek.

Nie zastanawiając się za wiele, wsiadłem z pociąg i pognałem do pierwszego lepszego (znanego mi) sklepu z tego typu rzeczami. Wszedłem grzecznie, znalazłem stanowisko z żelazkami i...zdurniałem. Chciałem po prostu kupić żelazko a tu: żelazko takie, żelazko siakie, żelazko do plisowanych japońskich spódniczek, itd... No jasna cholera. Stoję więc i dumam po gajdzińsku jak tu nie zrobić z siebie idioty i nie kupić żelazka do koronkowych dziewczęcych majtek (jestem pewien, że było tam takie) i widzę kątem oka jak podchodzi do mnie sprzedawca. Wyrzucił z siebie jakąś kanonadę słów, z których zrozumiałem tylko znak zapytania na końcu zdania...Zamiast udawać durnego gaijina i odezwać się po angielsku, wydukałem z siebie 'shatsu' po czym sprzedawca, zaczął mi zachwalać jakieś żelazko (tak mi się wydaje, choć nic nie zrozumiałem z tego co do mnie mówił - aczkolwiek mocno gestykulował i prasował sobie rękaw koszuli). Zdesperowany pokazałem na jakieś żelazko i powiedziałem, że je chcę i koniec.

Przy kasie po raz kolejny zabłysnąłem swoim intelektem - na pytanie czy chcę kartę punktową (co akurat świetnie zrozumiałem) nie wiem czemu odpowiedziałem 'tak, chcę'. No i tu nastąpiła dramatu część druga - wypełnienie karty moimi danymi. O ile imię i nazwisko oraz datę urodzenia wpisać potrafiłem to adresu już nie bardzo. Zrezygnowany, przekazałem panu kartkę z adresem i musiał sam wszystko przepisać (a bazgrał nie lepiej ode mnie). Potem jeszcze zapytał się coś odnośnie mojej karty płatniczej na co odpowiedziałem mu tylko, że nie rozumiem, co do mnie gada i chcę już tylko to cholerne żelazko. Może nawet sobie doliczyć opłatę za obsługiwanie durnego gaijina. :)

Aha...zapomniałem dodać...nie kupiłem deski do prasowania, haha :)

                                                                                     ~~~

Pozwolę sobie również na drobny szowinistyczny wywód. Patrząc na pudełko, japońskie gospodynie domowe muszą uwielbiać prasowanie, haha :P

tokyo edo hakubutsukan

Wizyty w muzeach bywają zazwyczaj nudne ale skoro wczoraj pogoda była nie najlepsza poszedłem za namową współpracownika z biura i zajrzałem do tokijskiego muzeum Edo. Muzeum, jak to muzeum - generalnie rzecz biorąc na kolana nie powala. Jest trochę ciekawych eksponatów, trochę rekonstrukcji, itd... Można się cofnąć w historii od średniowiecza aż po drugą wojnę światową. W przypadku tego ostatniego okresu moją uwagę przykuł pewien film...

...film przedstawiający amerykańskie bombardowania Tokyo. To co przykuło moją uwagę to sposób w jaki został zmontowany. Można odnieść nieodparte wrażenie, że Japończycy byli w tej wojnie ofiarami a nie agresorami a samo bombardowanie Tokyo było nieuzasadnionym aktem barbarzyństwa (faktem jest, że było ono wyjątkowo tragiczne w skutkach). Nie wierzycie? Zobaczcie to na własne oczy (uwaga - film jest drastyczny - chyba po to by jeszcze bardziej podkreślić to o czym napisałem):



Wyjątkowo jednostronne spojrzenie na historię. Gdzieś się zagubiła informacja, że to Japonia sama rozpętała tę wojnę. Z resztą bombardowań Tokyo i ofiar w ludziach można było uniknąć - wystarczyło się zawczasu poddać...

hanabi

Trafiło się ślepemu gaijinowi ziarno :)

Za namową kogoś z firmy pojechałem do Tokyo Edo Hakubutsukan. Post już miał być o nudnych muzealnych uniesieniach ale nie będzie. Po wyjściu z muzeum, moim tradycyjnym tokijskim zwyczajem postanowiłem "z buta" zwiedzić trochę okolicę (chciałem zrobić dla was zdjęcia tokijskim bezdomnym koczującym nad rzeką ale mi się nie udało - co się odwlecze to nie uciecze). Ruszyłem wzdłuż rzeki Sumida, w kierunku Asukusa. Im bliżej Asakusa, tym więcej było ludzi rozkładających się przy rzece. Sama Asakusa, wypełniona była po brzegi dzikim tłumem, policją i inni służbami. Mój gaijinski nos podpowiadał mi, że szykuje się jakiś festiwal. Dużo się nie pomyliłem - na dzisiaj zaplanowany był Sumida Hanabi czyli coroczny pokaz sztucznych ogni.

(wybaczcie dźwięk - ten jazgot to cykady....)

Wracając do miasta na jakiś obiad (oblężona Asakusa nie była dobrym miejscem do szukania wolnego miejsca w knajpie) widziałem wypakowane po brzegi pociągi jadące w drugą stronę i wiedziałem, że jak będę wracał to miło nie będzie. W drodze powrotnej, jakieś 5 stacji przed Asakusa na peronach pojawili się dopychacze. Na końcowej stacji metra tłum był taki, że stał nieruchowo na schodach wyjściowych z metra.






Po wyjściu na powierzchnię moim oczom ukazał tłum. Dziki tłum - tysiące ludzi. Szok. Dziwnym gajinskim trafem wkradłem się na sam początek pochodu który miał przejść po moście nad Sumidą. Za mną było dobre kilka (a może i kilkadziesiąt) tysięcy ludzi.

Nad całością panowało kilku policjantów stojących przed nami z tablicą informującą kiedy mamy iść do przodu a kiedy stanąć. Zwróćcie uwagę jak wygląd znak informujący dziki tłum o konieczności zatrzymania. Z drugiej strony znaku była prośba, by powoli iść do przodu. Wielotysięczny tłum zatrzymywał się i ruszał tak jak mu jeden policjant ze znakiem zagrał :)  To wszystko. Japończycy są naprawdę potulnym narodem. W Polsce coś takiego by nie przeszło. Gorącokrwiści Polacy zadeptaliby się już na samym początku :) U nas zamiast gościa ze znakiem byłby kordon policji wyposażony w broń gładkolufową a tutaj by zatrzymać  wielotysięczny tłum wystarczy grzeczna prośba okraszona obrazkiem prosto z kreskówki. Esencja Japonii.

Po przejściu mostu na rzece Sumida, tłum rozpierzchł się we wszystkim możliwych kierunkach. Ja sam przystanąłem gdzieś gdzie był jako taki widok na pokaz fajerwerków i skręciłem trochę filmów. Jeden z nich poniżej. Fajny pokaz zaczyna się ok 1 minuty. Enjoy.

vodka

Zagadka:

Wymień dwa rodzaje mocnego (hehe) alkoholu z Polski, który kupić można w absolutnie każdym sklepie z mocnymi trunkami?

>> Pokaż odpowiedź <<

Tak. Dobrze widzicie. Żubrówka i....Spirytus Rektyfikowany. Ja na prawdę nie żartuję - polski spirytus jest do kupienia w absolutnie każdym sklepie z mocnymi alkoholami. Czy ktoś może mi wytłumaczyć, kto do jasnej cholery kupuje i pije spirytus? Bo jak rozumiem, ktoś to kupuje inaczej by tego nie sprzedawano. Mój mały gaijiński rozumek tego nie pojmuje.

Z reszta Żubrówkę i tak dziwnie podają - czystą, jedynie z lodem. Byłem kiedyś w jakimś barze z kolegami z pracy i chciałem zaszpanować. Zamówiłem "Żubrówkę" (przepiękną polszczyzną, a jak) po czym barman zrobił oczy jak 500 jenów. Drink udało się zamówić za jakimś 10 razem po wcześniejszym połamaniu sobie języka i poprawnym zkatakanizowaniu żubrówki do bliżej nieokreślonego bełkotu.

oomizu

Czy TVN24 przygotowało newsa o powodzi w Tokyo? Nie? A to szkoda - czemu tylko trzęsienia ziemi ściągają na siebie uwagę całego świata?

W południe przyszła do Tokyo ulewa. Biuro położone jest nad samą rzeką Meguro, więc mogliśmy na żywo obserwować rozwój wydarzeń. Naturalnym jest, że przy zwykłej ulewie (choć ta była trochę niezwykła) w wybetonowanym do ostatniego centymetra mieście każda kropla wody zamiast wsiąknąć w ziemię spłynie kanałami do rzeki. W ciągu kilkunastu minut poziom wody w rzece podniósł się o dobry metr a może i więcej. Nad rzeką błyskawicznie (dosłownie w kilka minut) pojawiły się służby ostrzegające (w typowy sposób - przez wrzeszczące megaforny) przed powodzią i monitorujące poziom rzeki. Z resztą są tam do tej pory i mimo że deszcz już nie pada wciąż monitorują rzekę. To się nazywa sprawna akcja przeciwpowodziowa. Władzom Wrocławia proponuję zasiedlić Kozanów małą japońską społecznością a problem powodzi zniknie na zawsze :P

Samą rzekę Meguro mam okazję obserwować codziennie - droga między domem a biurem prowadzi w całości nadrzecznym bulwarem. Jak by na to nie patrzeć sielanka: 20 minut spacerkiem, w potwornym upale i przy ogłuszająco metalicznym brzęczeniu cykad.